Το πιλοτήριο

September 26, 2008

Έχει πολύ ενδιαφέρον το σημείο όπου ο αναλογικός μηχανισμός φτιαγμένος από γρανάζια, τροχαλίες και κινητική ενέργεια μετατρέπεται σιγά σιγά σε ψηφιακό εργαλείο χρησιμοποιώντας τον “κώδικα” ή την “γλώσσα” ως ιμάντα μετάδοσης πληροφορίας. Πρόκειται και για μια εξοικονόμηση χώρου και αποστάσεων. Στην περίπτωση της Αμερικής η ανάπτυξη της μηχανής έγινε παράλληλα με την εισαγωγή της ψυχολογίας και των συμπεριφοριστών στο κράτος και το στρατό. Το HMI (Human Machine Interface) δεν έφερε μόνο την μηχανή στα μέτρα του χειριστή αλλά και αντίστροφα έφερε τον άνθρωπο στα μέτρα της μηχανής. Όλη αυτή η μανία με τον στρατιωτικό ορθολογισμό (λίγο πριν αλλά και μετά τον Α παγκόσμιο) οδήγησε στη δημιουργία ενός συστήματος διαλογής και ιεράρχησης των ικανοτήτων του χειριστή, ακολουθώντας τους τρόπους με τους οποίους επιλέγονταν οι πιλότοι και διοχετεύονταν σε διαφορετικές θέσεις στην άτρακτο του αεροπλάνου. Αυτή η διαδικασία ξεσκαρταρίσματος του ανθρώπινου δυναμικού παρήγαγε το IQ τέστ το οποίο μετά διοχετεύτηκε σε όλους τους οργανισμούς όπως σχολεία, δημόσιο και επιχειρήσεις. Η πρόθεση ήταν να κατηγοριοποιηθούν όλοι οι ανθρώπινοι οργανισμοί και να κατανεμηθούν σε εργασίες ανάλογες με τις ψυχοσωματικές ικανότητές τους. Με αυτόν τον τρόπο ο υπεύθυνος του τεστ θα αποφάσιζε:

“Ποιά παιδιά πρέπει να πάνε σχολείο, ποιά κολλέγιο, ποιά στους επαγγελματικούς τομείς, ποιά θα έκαναν χειρωνακτική εργασία. Αν αυτό γινόταν πραγματικότητα ο υπεύθυνος του τέστ θα κατείχε μια θέση υπεροχής που κανένας διανοούμενος δεν έφτασε ποτέ από την πτώση της θεοκρατίας.” Cockpit in Beatriz Colomina, AnnMarie Brennan and Jeannie Kim eds., “Cold War Hot Houses: Inventing Postwar Culture, from Cockpit to Playboy”, New York: Princeton Architectural Press, November 2004, 22-54.

 

Αυτά τα τεστ δήλωναν παράλληλα μια πρόθεση επανασχεδιασμού του ίδιου εργαζόμενου. Μέσα σε αυτήν την παράλληλη εξέλιξη της διαδικτυακής μηχανής με το κέντρο ελέγχου η διάκριση μεταξύ σχεδιαστή και σχεδιάσματος γινόταν όλο και πιο δύσκολη. Όσο ο μοντέρνος άνθρωπος σχεδίασε την μηχανή σύμφωνα με τις ανάγκες του τόσο και η μηχανή καθόρισε τους τρόπους με τους οποίους ο άνθρωπος δραστηριοποιείται γύρω της: Μια αλληλο-εργονομία. Μπορούμε να πούμε πως μηχανή και άνθρωπος συναντήθηκαν κάπου στη μέση.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: